Sinds Brexit heeft het VK zijn eigen versie van EC261, algemeen bekend als UK261. De regels zijn inhoudelijk identiek aan de EU-verordening: dezelfde compensatiebedragen, hetzelfde verweer van buitengewone omstandigheden, dezelfde passagiersrechten. De belangrijkste verschillen hebben betrekking op het geografische toepassingsgebied en de handhavingsmechanismen. Voor passagiers die vertrekken vanaf Britse luchthavens of vliegen met Britse luchtvaartmaatschappijen blijven de beschermingen sterk, en de verjaringstermijn van zes jaar is de langste die waar dan ook beschikbaar is.
Wat UK261 dekt
UK261 is van toepassing op vluchten die vertrekken vanaf elke Britse luchthaven (met elke luchtvaartmaatschappij) en vluchten die aankomen in het VK met een in het VK gevestigde maatschappij. Dit weerspiegelt de structuur van de EU-verordening. De compensatiebedragen zijn identiek aan EC261: £220/£350/£520, de equivalent in pond sterling van €250/€400/€600 tegen de wisselkoers die is vastgesteld toen de verordening werd overgenomen.
Voor vluchten tussen het VK en de EU kunnen passagiers onder zowel UK261 als EC261 vallen, afhankelijk van de richting en de maatschappij. Een vlucht van Londen naar Parijs met elke luchtvaartmaatschappij valt onder UK261. Dezelfde vlucht met een EU-maatschappij zou ook onder EC261 vallen. In de praktijk is het resultaat hetzelfde.
Verjaringstermijn
Het VK hanteert een verjaringstermijn van zes jaar vanaf de datum van de vlucht, de langste van alle rechtsgebieden. Dit betekent dat je claims kunt indienen voor vluchten die teruggaan tot 2020 of zelfs eerder als je dit in 2026 leest. Dit ruime tijdsvenster is gebaseerd op het algemene Engelse contractenrecht en is door Britse rechtbanken bevestigd als van toepassing op claims voor vluchtcompensatie.
De CAA en ADR-regelingen
De Civil Aviation Authority (CAA) is de Britse handhavingsinstantie voor passagiersrechten. De CAA accepteert klachten, onderzoekt praktijken van luchtvaartmaatschappijen en kan handhavingsmaatregelen nemen tegen hardnekkige overtreders. Hoewel de CAA individuele geschillen niet rechtstreeks oplost, signaleert hun betrokkenheid aandacht van de toezichthouder.
Voor individuele geschillenbeslechting heeft het VK twee belangrijke ADR-regelingen: CEDR (het Centre for Effective Dispute Resolution) en AviationADR. Luchtvaartmaatschappijen die in het VK opereren zijn verplicht om zich aan te sluiten bij een goedgekeurde ADR-regeling of klachten via hun eigen procedures af te handelen. Als een luchtvaartmaatschappij lid is van een ADR-regeling, kun je je onopgeloste klacht doorverwijzen voor gratis arbitrage.
UK escalation
Het Britse claimproces
-
1
Dien je claim rechtstreeks in bij de luchtvaartmaatschappij, gebruik hun specifieke klachten- of EC261-claimportaal
-
2
Wacht 8 weken op een reactie (de standaard Britse klachtenafhandelingstermijn)
-
3
Als het niet is opgelost, controleer of de luchtvaartmaatschappij lid is van CEDR of AviationADR en dien een verzoek in voor gratis arbitrage
-
4
Als de luchtvaartmaatschappij niet bij een ADR-regeling is aangesloten, dien dan een claim in via Money Claims Online (het Britse portaal voor kleine vorderingen)
Britse kantonrechter (small claims court)
De Britse small claims-procedure is zeer geschikt voor EC261/UK261-claims. Vorderingen tot £10.000 kunnen worden ingediend via Money Claims Online voor een bescheiden bedrag (ongeveer £35 tot £70, afhankelijk van het bedrag). De procedure is ontworpen voor mensen die zichzelf vertegenwoordigen, en een advocaat is niet nodig. Veel zaken worden geschikt voordat er een zitting plaatsvindt, omdat luchtvaartmaatschappijen de kosten en het precedent van een rechterlijke uitspraak liever vermijden.
EU-vluchten en Britse passagiers
Britse passagiers die vertrekken vanaf EU-luchthavens vallen nog steeds onder EU EC261, ongeacht Brexit. Een Brits staatsburger die vertraging oploopt op een vlucht van Barcelona naar Manchester wordt beschermd door de EU-verordening (omdat de vlucht vertrekt vanuit de EU). De nationaliteit van de luchtvaartmaatschappij maakt niet uit bij vertrek vanuit de EU.
Seizoensgebonden verstoringen en weerverificatie
Britse luchthavens ervaren uiteenlopende weergerelateerde verstoringen. Wintermist komt veel voor op Heathrow, Gatwick en regionale luchthavens van november tot en met februari. Sneeuw en ijs, hoewel minder frequent dan in continentaal Europa, kunnen aanzienlijke verstoringen veroorzaken wanneer ze voorkomen, omdat Britse luchthavens minder ontijzingscapaciteit hebben. Zomeronweersbuien treffen Londense luchthavens vooral in juli en augustus.
Om weerclaims te verifiëren, gebruik de Met Office, die kleurgecodeerde weerwaarschuwingen publiceert (geel, oranje, rood) en historische observatiegegevens levert. De Met Office biedt ook luchtvaartspecifieke voorspellingen. Als er geen weerwaarschuwing van kracht was op het moment van je verstoring, is het weerverweer van de luchtvaartmaatschappij aanzienlijk verzwakt. NATS (de Britse luchtverkeersleidingsdienst) publiceert informatie over ATC-beperkingen die ATC-gerelateerde excuses kunnen bevestigen of weerleggen.